In 6 jaar tijd zijn er in Nederland ruim 900 zonneparken gerealiseerd met een totale oppervlakte van zo’n 8.000 ha. Vrijwel allemaal ontsieren ze het landschap (dat is in ieder geval mijn mening). Enkelvoudige oplossingen met alleen oog voor zoveel mogelijk opwekking van zonne-energie. Groot hek er omheen, voor niemand toegankelijk. Visieloos als het gaat om een goede ruimtelijke inpassing. Doodzonde, want er is wel €6.2 miljard subsidie ingestopt. Ik zeg niet dat het op al die locaties anders had gemoeten, maar was het niet logisch geweest na te denken of het ook anders had gekund? In Hengelo (Gld) hebben ze dat wel gedaan. En hier had iedereen van kunnen leren, want dit park is al in 2016 gerealiseerd. Niet overigens dankzij een ministeriele werkgroep, maar dankzij een enkele ambtenaar bij de gemeente Bronckhorst (Erik Mol). Zijn voordeel was dat de grond al eigendom was de gemeente was en de geplande woningbouw vanwege de krimp niet meer nodig was. (Krimp? Ja, de Achterhoek had tussen 2010 en 2018 te maken met krimp van het aantal inwoners. Mede omdat de woningcontingenten door de provincie grotendeels werden toegedeeld aan de verstedelijkte gebieden). Kort en goed, Erik creëerde een zonnepark dat oogt als een stadspark. Veel groen, wadi’s, picknickbanken en overdag vrij toegankelijk voor iedereen, inclusief honden.
En zo hadden we, met een iets grotere investering, heel veel mooie openbare ruimte kunnen inrichten. Tot slot: het wrange is dat Erik bezoekers heeft rondgeleid uit alle windstreken. Met veel waardering, maar kreeg het navolging? Nauwelijks.
