Door grondhonger en speculatie stijgt de prijs van landbouwgrond steeds harder dan de inflatie (zie linker grafiek). En daar hebben al onze ruimtelijke plannen last van, want ook woningbouw, natuur, duurzame energie en andere bedrijvigheid kunnen pas tot ontwikkeling komen als er landbouwgrond beschikbaar is, zodat na een bestemmingsplanwijzing de transitie op gang kan komen. Duurdere grond maakt bouwen nog duurder, zorgt er voor dat biologische boeren nauwelijks meer aan grond kunnen komen en natuurontwikkeling nog onbetaalbaarder wordt.
Grond (de basis van ons bestaan, want zonder grond kan je niks) zou GEEN speculatief artikel moeten zijn. Niet zozeer omdat maar een kleine groep vermogenden hiervan profiteert, maar omdat je door die speculatie afdrijft van je maatschappelijke doelstellingen als bijvoorbeeld “betaalbaar wonen”.
